Hoe zit het met die hik?
Behandelen of niet?
Hoeveel ouders maken zich zorgen omdat hun kleintje zo vaak de hik heeft? Maar had hij die niet al eerder, toen hij nog in mama's buik zat?
Jazeker, alleen wist niet elke mama dat het de hik was, en papa had geen kans om het mee te maken, behalve als hij zijn hand op de buik legde.
De hik komt meerdere keren per dag voor. Meestal tijdens het verschonen of uitkleden, vandaar het vermoeden dat een baby de hik krijgt als hij het koud heeft.
Hoe kan het dat je kleintje al in mama's buik de hik had?
Daar had hij het toch niet koud. In de baarmoeder is de hik, veroorzaakt door een samentrekking van het middenrif, een ademhalingstraining.
Na de geboorte is het nog steeds een samentrekking van het middenrif, maar de omgevingstemperatuur heeft er niets mee te maken.
Het middenrif is een spier die de borstholte scheidt van de buikholte. Bij het inademen trekt het samen en zakt het naar beneden. Bij het uitademen ontspant het middenrif en gaat het weer omhoog. Het werk van het middenrif wordt gestuurd door de middenrifzenuw, die in de hals begint en waarvan de vertakkingen tot aan de lever, het borstvlies, de galblaas en het hartzakje reiken. Raakt een van de uiteinden van de middenrifzenuw geprikkeld, dan begint het middenrif krachtig, onregelmatig en krampachtig te bewegen – en dat uit zich nu juist in de hik. Het geluid, vaak heel luid, samen met een plotselinge schok door het hele lichaam, is het gevolg van het plotseling sluiten van de stemspleet, oftewel een van de kraakbeenderen van het strottenhoofd.
Je kunt ook de hik verwachten als je kleintje gulzig en snel drinkt, tot hij zich verslikt, en ook als hij te veel binnenkrijgt. Ja hoor, ook met borstvoeding kun je een baby overvoeden. Het gaat niet om de manier van voeden, maar om de hoeveelheid. Als je kindje geen maat kent bij het drinken, heel vaak aan de borst wil en meer drinkt dan het nodig heeft, kan het overvoed raken. Daardoor krijgt het vaker de hik en spuugt het vaker, en daarom zie je de hik vaak na het spugen. Bij flesgevoede kinderen kun je het best controleren of het gaatje in de speen past bij de leeftijd van je kindje.
De hik kan ook een symptoom zijn van gastro-oesofageale reflux, maar bij baby's komt pathologische reflux zelden voor.
De hik bij een pasgeborene is onder meer een teken van een nog onrijp zenuwstelsel, en als hij meerdere keren per dag optreedt, kan dat wijzen op overbelasting van dat systeem. Wat betekent dat? In de praktijk betekent het dat je kleintje te veel prikkels krijgt. Het is te luid, te kleurrijk, er zijn te veel gasten. Een pasgeborene en een jonge baby hebben rust nodig. Hun zenuwstelsel is sowieso al overbelast, omdat ze in die buitenwereld, buiten mama, zoveel moeten verwerken. Als we een kindje bewust of onbewust te veel indrukken geven, kan het met de hik reageren. Het lichaam van je kindje verdedigt zich zo goed als het kan. Is je kleintje steeds prikkelbaar, huilerig en onrustig, ga dan na of er niet te veel om hem heen gebeurt. Een tv of radio die de hele dag luid aanstaat, oudere broertjes en zusjes, leren lezen vanaf de eerste levensdagen, een mobiel boven het bedje. Schrap uit dit rijtje wat je kunt: de broertjes en zusjes kun je niet wegdoen, de rest mag weg.
Oma's zeiden altijd: “blaas op de fontanel” of “geef hem wat te drinken” – helpt dat bij jullie? Zo ja, dan is dat eerder toeval dan regel. De hik hoeft niet behandeld te worden, je hoeft je kindje niet te redden. Meestal heeft je kindje er zelf niet eens last van, eerder de ouders.